Franciszkanski Ruch Ekologiczny Charytatywny i Historyczny

Franciscanian Environmental ,Charytatiw and Historical Association

Prezydent: dr.Jerzy Jaśkowski, Kwestor: mgr Z.Miłkowska, inz.Kanclerz: W.Wesolek

Adres: 80-255 Gdańsk, Starowiślna 3 Bank: WBK Gdańsk 65109010980000000009016010

fax 48-58- 3479490 Regon 190011387NIP 583-26-03-467;KRS 0000162664

tel 0515 180 120 e-mail;jjaskow@poczta.onet.pl; www.frech.org.pl www.frech.pl ; www.deportacje. Eu

Wielce Szanowny Pan

Rzecznik Praw Obywatelskich

00 090 Warszawa, Al.solidarności 77

~Dotyczy pisma z dnia 07 maja 2009r. - przymusowych szczepień.

Wielce Szanowny Panie

Potwierdzamy otrzymanie pisma datowanego na 07.05.2009r., a mającego być odpowiedzią na nasze pismo dotyczące przymusu stosowania szczepień. Niestety nie możemy się z godzić z jego treścią, podobnie jak to było już przed wielu laty. Państwo nie zauważyliście, że w ciągu ostatnich lat nie tylko Konstytucja nam się zmieniła ale także przystąpiliśmy do Unii Europejskiej.

Kierowanie naszych pism do Pana było podyktowane ustawą o pańskim Urzędzie. Wiadomo, że nie posiadacie PT Państwo żadnych kwalifikacji medycznych, ani teoretycznych ani praktycznych w związku z powyższym wszelkie uwagi dotyczące medycyny nie są związane z problemem poruszanym przez nas. Gdybyśmy mieli wątpliwości natury medycznej to zwracalibyśmy się do ekspertów z tego zakresu.

W tej sytuacji sugerowanie realizacji art.63 Konstytucji RP to jest kierowanie petycji do MZ jest niestosowne. Właśnie taką petycję przedstawiamy Państwu, a zamiast ustosunkowania się do wymienionych przez nas Ustaw i paragrafów PT Państwo usiłujecie nam doradzać w temacie, który jest zupełnie z innej dziedzin.

Problem, który staramy się rozwiązać dotyczy tylko i wyłącznie natury prawnej. Pokazujemy absurdy istniejących przepisów i w tej materii zwracamy się do Pana jako Rzecznika Praw Obywatelskich czyli, jak nam się wydaje, osoby mającej za zadanie, między innymi usuwanie takich absurdów .

I tak: nie da się ukryć, że obecnie najwyższym aktem prawnym jest Konstytucja Rzeczypospolitej. Nie da się także ukryć, że obecnie obywatel ma prawo odwoływać się bezpośrednio do zapisów konstytucji, a nie jakiś tam przepisów wykonawczych wydawanych przez nie wiadomo kogo i kiedy.

Tak więc punktem wyjścia do rozważań dotyczących tego problemu powinna być konstytucja, a nie ustawy nie korelujące z nią.

Pan powołuje się na art. 31 ustęp 13. Konstytucji RP. który brzmi:

Art. 31.

1. Wolność człowieka podlega ochronie prawnej.

2. Każdy jest obowiązany szanować wolności i prawa innych. Nikogo nie wolno zmuszać do czynienia tego, czego prawo mu nie nakazuje.

3. (1) Ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. Ograniczenia te nie mogą naruszać istoty wolności i praw.

Prosimy o wskazanie jakie to aspekty bezpieczeństwa publicznego są łamane w sytuacji odmowy poddania się szczepieniom?

Dlaczego ustawodawca zawarł klauzulę cyt: “ że nikogo nie wolno zmuszać..”

Art. 38: “ Rzeczpospolita Polska zapewnia każdemu człowiekowi prawną ochronę życia.”

Art.39:” nikt nie może być poddany eksperymentom naukowym, w tym medycznym, bez wyrażenia dobrowolnie zgody.”

Art.68:” 1. Każdy ma prawo do ochrony zdrowia,

3. Władze publiczne są obowiązane do zapewnienia szczególnej opieki zdrowotnej dzieciom, kobietom ciężarnym, osobom niepełnosprawnym i osobom w podeszłym wieku .

Kolejne artykuły Konstytucji także wyraźnie mówią, że eksperymentów medycznych nie wolno przeprowadzać bez zgody człowieka.

A jak się nazywa szczepienie dzieci w wieku 12 - 14 lat szczepionką , rzekomo przeciwko rakowi szyjki macicy, kiedy sama autorka tej szczepionki zabrania stosowania jej u dzieci poniżej 18 roku życia. ?

Czy w tej konkretnej sytuacji konstytucja jest łamana i jeżeli tak to dlaczego? i w imię czego?!!!

I proszę tutaj nie powoływać się na ekspertyzy Ministerstwa Zdrowia, ponieważ od wielu lat środowiska lekarskie żądają umieszczania na stronach interentowych urzędu wyników badań dopuszczających daną szczepionkę do obrotu na rynku polskim i jak łatwo można sprawdzić. Ministerstwo Zdrowia nadal utrzymuje te wyniki w tajemnicy [ a może w ogóle ich się nie przeprowadza?]. A ostatnie zgony dzieci po szczepionce koreańskiej są jawnym dowodem braku kompetencji urzędników tego resortu.

W swoim piśmie właśnie na te niezgodności ustawy zasadniczej z praktyką dnia codziennego, zwracaliśmy uwagę ale nie uzyskaliśmy żadnej odpowiedzi.

Także powoływanie się na ustawę z dnia 05 grudnia 2008 roku jako rzekomo narzucającą przymus szczepień, nie znajduje potwierdzenia w artykułach tej ustawy. Powoływany w piśmie art 17.punkt 1 mówi o obowiązku poddania się szczepieniom ochronnym, ale nie ma żadnego odniesienia do przymusu stosowania szczepień.

Natomiast art 33 punkt 1 mówi o stosowaniu przymusu ale tylko i wyłącznie w sytuacji podejrzenia lub rozpoznania choroby zakaźnej. I tylko w takie sytuacji państwowy inspektor sanitarny może coś nakazać lub zakazać osobie podejrzanej o chorobę.

Na jakie więc podstawie inspektor sanitarny zmusza do szczepień ochronnych strasząc karami finansowymi do 50 000 zł ?

Niestety na to pytanie także nie otrzymaliśmy odpowiedzi..

Jak natomiast jednoznacznie wynika z omawianej ustawy cały rozdział 6 “Postępowanie w przypadku podejrzenia lub rozpoznania ...” nie dotyczy małych dzieci.

Artykuł 9 “Przepisy Karne” nie wspomina o karaniu rodziców, ewentualnie można karać lekarza za nieinformowanie opiekunów prawnych o konieczności szczepień.

Pomimo usilnych starań nie znaleźliśmy w omawianej ustawie podstawy prawnej do nakładania kar na rodziców za nie szczepienie dzieci. Podobnie PT Pana odpowiedź na nasze pierwsze pismo nie podaje podstawy prawnej takiego postępowania San - Epidów.

Nie należy zapominać, że każdy chory ma prawo wyboru metody leczenia, czy też stosowanych leków. Pytamy więc ponownie dlaczego wszystkie dzieci muszą być szczepione np. koreańską szczepionką, po której tylko w ubiegłym roku zanotowano kilka zgonów.

Dlaczego pomimo minięcia prawie 20 lat od zmian ustrojowych, nadal Rządy traktują społeczeństwo jako grupę prymitywnych odbiorców i nadal nie publikuje się wyników badań dotyczących skuteczności wprowadzanej szczepionki?

Aby nie być gołosłownym przytaczamy konkretny przykład. Przed 2 laty wprowadzono na rynek polski szczepionkę rzekomo przeciwko rakowi szyjki macicy. Akcja była szeroko reklamowana i naciągnięto masę gmin na zakupy tego preparatu, szczepiąc dziewczynki 12- 14 letnie. Tymczasem w czasopiśmie Cancer Reviews in Oncology/Hematology 2008;67,93-102 znajdujemy stwierdzenie cyt:” Dotychczas w badaniach III fazy wykazano skuteczność tylko autologicznej szczepionki na raka stercza...” . Po drugie: twórca tej szczepionki zabraniał stosowania jej u dziewcząt poniżej 18 roku życia.

I teraz mamy problem: po pierwsze czy w ten sposób użyto dzieci polskie jako króliki doświadczalne w celu testowania szczepionki?

W tej sytuacji jestem zmuszony zgłosić to Panu w trybie art. 304 ust.2 Kodeksu karnego.

Po drugie dlaczego nawet lekarze nie mogą zapoznać się z wynikami tych badań?!!!

Tak więc w świetle istniejących przepisów udostępnionych publicznie, brak podstaw prawnych do karania rodziców, za niepoddawanie szczepieniom swoich dzieci. Być może są jakieś tajne rozporządzenia dotyczące tego problemu, ale w takim razie bardzo bylibyśmy wdzięczni za ich ujawnienie, pnieważ od 20 lat żyjemy w państwie demokratycznym. W tej sytuacji działania inspektorów sanitarnych są bezprawne i powinny podlegać karze zgodnie z artykułem :” kto dla własnych korzyści nadużywa stanowiska służbowego....”

Nie ustosunkował się także Pan do Wytycznych Światowej Organizacji Zdrowia z 1984roku.

Już w 1984 roku Światowa Organizacja Zdrowia przedstawiła Model Deklaracji Praw pacjenta jako wytyczne do stosowania w poszczególnych państwach. W dokumencie tym określa się, że KAŻDY ma prawo do cyt:

“ -poszanowania swojej osoby ludzkiej

-samodecydowania [ do informacji o stanie zdrowia i PROPONOWANYCH PROCEDURACH LECZNICZYCH wraz z ryzykiem i przewidywaną korzyścią, do decydowania o zgodzie lub odmowie zgody na działania medyczne],

-poszanowania integralności fizycznej i psychicznej oraz poczucia bezpieczeństwa swojej osoby [ do NIEDOKONYWANIA DZIAŁAŃ MEDYCZNYCH BEZ WYRAŻENIA ZGODY] chyba, że jest niezdolny do wyrażenia zgody, a natychmiastowa interwencja lekarza jest konieczna, niepoddawania się badaniom naukowym bez zgody i oceny komisji etycznej.”

Pragniemy przypomnieć, że w Polsce na podstawie obowiązującej Konstytucji i ustaw została opracowana już przed 10 laty KARTA PRAW PACJENTA, którą Minister Zdrowia i Opieki Społecznej przekazał do publicznej wiadomości.

Ustawa o Zakładach Opieki Zdrowotnej natomiast podaje, że cyt; “ pacjent ma prawo do wyrażania zgody na udzielenie określonych świadczeń zdrowotnych lub ich odmowę- po uzyskaniu odpowiednich, wystarczających informacji.

Jak jednoznacznie wynika z przytoczonych i obowiązujących przepisów, podstawą działalności lekarza jest zgoda pacjenta na takie lub inne działanie medyczne. Mówi o tym jednoznacznie także Dziennik Ustaw z 1997 roku nr 28 pozycja 152 art 25 i dalsze, a w szczególności art ;

Art. 33. 1. Badanie lub udzielenie pacjentowi innego świadczenia zdrowotnego bez jego zgody jest dopuszczalne, jeżeli wymaga on niezwłocznej pomocy lekarskiej, a ze względu na stan zdrowia lub wiek nie może wyrazić zgody i nie ma możliwości porozumienia się z jego przedstawicielem ustawowym lub opiekunem faktycznym.

2. Decyzję o podjęciu czynności medycznych w okolicznościach, o których mowa w ust. 1, lekarz powinien w miarę możliwości skonsultować z innym lekarzem.

3. Okoliczności, o których mowa w ust. 1 i 2, lekarz odnotowuje w dokumentacji medycznej pacjenta.

Art. 34. 1. Lekarz może wykonać zabieg operacyjny albo zastosować metodę leczenia lub diagnostyki stwarzającą podwyższone ryzyko dla pacjenta, po uzyskaniu jego pisemnej zgody.

2. Przed wyrażeniem zgody przez pacjenta w sytuacji, o której mowa w ust. 1, lekarz ma obowiązek udzielenia mu informacji zgodnie z art. 31.

3. Lekarz może wykonać zabieg lub zastosować metodę, o której mowa w ust. 1, wobec pacjenta małoletniego, ubezwłasnowolnionego bądź niezdolnego do świadomego wyrażenia pisemnej zgody, po uzyskaniu zgody jego przedstawiciela ustawowego, a gdy pacjent nie ma przedstawiciela lub gdy porozumienie się z nim jest niemożliwe - po uzyskaniu zgody sądu opiekuńczego.

4. Jeżeli pacjent ukończył 16 lat, wymagana jest także jego pisemna zgoda.

5. W sytuacji, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepis art. 32 ust. 6.

6. Jeżeli przedstawiciel ustawowy pacjenta małoletniego, ubezwłasnowolnionego bądź niezdolnego do świadomego wyrażenia zgody nie zgadza się na wykonanie przez lekarza czynności wymienionych w ust. 1, a niezbędnych dla usunięcia niebezpieczeństwa utraty przez pacjenta życia lub ciężkiego uszkodzenia ciała bądź ciężkiego rozstroju zdrowia, lekarz może wykonać takie czynności po uzyskaniu zgody sądu opiekuńczego.

7. Lekarz może wykonać czynności, o których mowa w ust. 1, bez zgody przedstawiciela ustawowego pacjenta bądź zgody właściwego sądu opiekuńczego, gdy zwłoka spowodowana postępowaniem w sprawie uzyskania zgody groziłaby pacjentowi niebezpieczeństwem utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia. W takim przypadku lekarz ma obowiązek, o ile jest to możliwe, zasięgnąć opinii drugiego lekarza, w miarę możliwości tej samej specjalności. O wykonywanych czynnościach lekarz niezwłocznie zawiadamia przedstawiciela ustawowego, opiekuna faktycznego lub sąd opiekuńczy.

O okolicznościach, o których mowa w ust. 3-7, lekarz dokonuje odpowiedniej adnotacji w dokumentacji medycznej pacjenta.

Czy według Pana te przepisy prawne nie istnieją już w obiegu prawnym i zostały :wycofane, zamienione itd.? Jeżeli tak to kiedy i gdzie można znaleźć odpowiednie uzasadnienie?

Oprócz przepisów prawnych także Kodeks Etyki Lekarskiej normuje zasady postępowania lekarza w stosunku do pacjenta a w szczególności art. 13 i 15 cyt:

“Art.13

1. Obowiązkiem lekarza jest respektowanie prawa pacjenta do świadomego udziału w podejmowaniu decyzji dotyczących jego zdrowia.

2. Informacja udzielona pacjentowi powinna być sformułowana w sposób dla niego zrozumiały.

3. Lekarz powinien poinformować pacjenta o stopniu ewentualnego ryzyka zabiegów diagnostycznych i leczniczych i spodziewanych korzyściach związanych z wykonywaniem tych zabiegów, a także o możliwościach zastosowania innego postępowania medycznego.”

“Art. 15.

1. Postępowanie diagnostyczne, lecznicze i zapobiegawcze wymaga zgody pacjenta. Jeżeli pacjent nie jest zdolny do świadomego wyrażenia zgody, powinien ją wyrazić jego przedstawiciel ustawowy lub osoba faktycznie opiekująca się pacjentem.

2. W przypadku osoby niepełnoletniej, lekarz powinien starać się uzyskać także jej zgodę, o ile jest ona zdolna do świadomego wyrażenia tej zgody.

3. Wszczęcie postępowania diagnostycznego, leczniczego i zapobiegawczego bez zgody pacjenta może być dopuszczone tylko wyjątkowo w szczególnych przypadkach zagrożenia życia lub zdrowia pacjenta lub innych osób.

4. Badanie bez wymaganej zgody pacjenta lekarz może przeprowadzić również na zlecenie organu lub instytucji upoważnionej do tego z mocy prawa, o ile nie stwarza ono nadmiernego ryzyka zdrowotnego dla pacjenta.

W razie nie uzyskania zgody na proponowane postępowanie, lekarz powinien nadal, w miarę możliwości, otaczać pacjenta opieką lekarską.”

Proszę podać podstawę prawną obrony lekarzy przed roszczeniami poszkodowanych pacjentów?

Obecnie coraz więcej lekarzy prowadzi praktyki prywatne. Jeżeli będą przestrzegać ustawy z dnia 05 grudnia 2008 roku to automatycznie podpadają w konflikt z wymienionymi wyżej przepisami.

Czy w takiej konkretnej sytuacji bierze Pan na siebie spłatę odszkodowań?!!!!

Czy w Ministerstwie Zdrowia zostały zagwarantowane kwoty na pokrycie roszczeń rodziców, którzy ulegli presji i zaszczepili swoje dziecko, z powodu wystąpienia powikłań. Dlaczego Ministerstwo wprowadzając ustawę zobowiązuje lekarzy do stosowania przymusu a potem jak Piłat umywa ręce w przypadku odszkodowań tłumacząc, że to lekarze mają się ubezpieczać.

Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 17 lutego 1989roku [OSNKW 5-6/1989, poz.42] stwierdził, że cyt:” życie każdego człowieka niezależnie od wieku, stanu zdrowia i reprezentowanego poziomu wiedzy, stanu rodziny i realnej społecznej przydatności, jest wartością powszechną podlegającą jednakowej ochronie prawnej. [Pacjent] udzielając zgody na interwencję medyczną pozwala lekarzowi na naruszenie integralności w ustalonym zakresie, co stanowi przedmiot zgody”

Także Ustawa z dnia 05 grudnia 1996 roku jednoznacznie stwierdza: art.32 i dalsze;

“Jeżeli pacjent jest małoletni lub niezdolny do świadomego wyrażania zgody, wymagana jest zgoda przedstawiciela ustawowego, a gdy pacjent nie ma przedstawiciela ustawowego lub porozumienie z nim jest niemożliwe - zezwolenie sądu opiekuńczego “

Jest to więc jednoznaczne. Tylko zgoda opiekuna prawnego upoważnia lekarza do rękoczynu na nieletnim pacjencie. Jeżeli istnieje opiekun prawny, to nawet sąd nie może tej decyzji zmieniać z wyjątkiem sytuacji wymienionych dalej. Tak więc stosowanie wszelkich przymusów, straszenie, nakładanie kar jest sprzeczne z prawem. Dlaczego się o tym nie mówi!!!?

EUROPEJSKA KOMISJA BIOETYCZNA przewiduje, że cyt.: “ Nie można przeprowadzić interwencji medycznej bez swobodnej i świadomej zgody osoby jej poddanej. Osobie tej należy udzielić uprzednio odpowiednich informacji o celu i naturze interwencji, jak również jej konsekwencji i ryzyku. Osoba zainteresowana może w każdym czasie swobodnie cofnąć zgodę’

Jak wiadomo Polska na mocy Układu Stowarzyszeniowego z `Unią Europejską, już od 1991 roku jest zobowiązana dostosować swoje prawo do prawa wspólnotowego.

Jak również powszechnie wiadomo od kilku lat jesteśmy członkiem Unii Europejskiej, na co politycy szczególnie często się powołują.

Nie podlega żadnej dyskusji fakt, że za nieletnie dzieci odpowiedzialność nie tylko etyczną ale i prawną ponoszą rodzice, chyba, że prawomocnym wyrokiem sąd w konkretnym przypadku stanowi inaczej.

Na jakie natomiast podstawie prawnej sądy mają skazywać rodziców?

Z prawdziwą przykrością stwierdzamy, ż e w Pańskiej odpowiedzi z 07 maja 2009 r. na ŻADNO z tych pytań nie otrzymaliśmy odpowiedzi.

I wbrew podanym sugestiom, w naszej ocenie Rzecznik Praw Obywatelskich , jako osoba nie związana materialnie z procesem wprowadzania kolejnych szczepionek, jest jak najbardziej kompetentną osobą do obrony obywateli przed jawnym łamaniem ich praw.

Należy także w ocenie brać pod uwagę istniejące w Unii Europejskiej przepisy. W większości państw “starej Unii” rodzice mają prawo do decydowania o losie swoich dzieci i o żadnym przymusie nie ma mowy.

Za Zarząd FRECH

Dr Jerzy Jaśkowski

Główny Moderator

Gdańsk 02.06.2009